مرگ در آغوش پریان خسته از خواب ...!
۲ روز دیرتر از مرگ اخرین پروانه ای که تازه از پیله اش بیرون آمده بود..
۳ رزو قبل از اخرین اشکی که از ترس ریختم..
۴ روز بعد از به خاک سپردن عشقم...
۵ روز پیش از اخرین فریادم در گوش انگشتر سبزم...
۶ روز مانده به سبز شدن دوباره ی زمین...
۷ روز بعد از قدیس شدن دوباره ی آدمیان...
و من خواهم مُرد...
مثل باقی سنجاقک ها ٬ پروانه ها ٬ شاه پرک ها...
من شاه پرکم...
شاید هم شاپرک...
شاید هم قاصدک...
مگر فرقی میکند؟!
در عصر حسادت...
قرن بدبختی انسان ها...
شاعر ها دلشان خوش است به وزن و قافیه ی اشعارشان....
نویسنده ها به بار عاطفی و دراماتیک داستان های بی سرو ته شان...
رفتگرها به جاروی بزرگ و زمختی که به دسته اش نوار مشکی بسته اند تا دستشان را زخم نکند...
راننده ها به پول های چرک مسافران بی مقصد..
مهندس ها و معمارها به ساختن چوب کبریت های متحدالشکل...
دانشجوها به نمره ای برای پاس شدن آنچه نیاموخته اند...
بازیگران به اجرای درست انچه نه میدانند چیست نه اعتقادی دارند به آن...
ریئس جمهورها به دموکراسی خیالی ای که خودشان هم نمیدانند هنوز خوردنی است ٬ پوشیدنی
است آیا؟!
چاه کن ها به دنبال یک لیوان پُر از اشک...
قرنیزکارها به پای آن همه دیوار بی قواره ی شکم داده...
رنگرزها به دنبال دیواری ....ماشینی....دری ...تخته ای...منی...تویی...اویی...
کفاش ها اما...هنوز نجیب ترینند ....همان کفش دوزک های پیر ...با خال های درشت مشکی
روی کولشان....
خیاط ها به دوختن و وصل کردن آن همه پارچه و تور و ساتن...شاید لباس عروس دخترکی شود
بی گناه و معصوم...با مرد ۶۰ ساله...آرزوهایش را کجا دور بریزد....؟!
ط...ف..ل..ک... د...خ....ت...ر....ک....
خلبانهای مغرور از اوج...
دریانوردان بی باک از آب...
پرستاران ۱۰۰ شب نخوابیده ی تیمارستان...
و.............
من....
من به چه چیز ؟!
نه کفاشم ...نه خلبان...نه شاعر...نه خیلی های دیگر....
نه دیواری است تا در آغوش کشمش از کجی...
نه کاغذی که سری بیاسایم از دردی....
نه کفشی است تا در بند کنم از مهری...
نه دریایی است تا رها کنم از خویشی...
نه آسمانی است تا اوج شوم از پوچی....
///////////////////////////////////////////////
شاه پرک ها قبل از من مُردند...
و خسته بودند پریان از خواب زیاد...
وقتی در آغوششان خُفتم....
////////////////////////////////////////////////
لایی لایی لایی....لا لا لا لای....
لایی لایی...لا لا لا لا ی....